Witamy w Świecie Unii Europejskiej

Unia Europejska Европейски съюз Evropská unie Den Europæiske Union Europese Unie European Union Euroopa Liit Euroopan unioni Union européenne Europäische Union Ευρωπαϊκή Ένωση Európai Unió An tAontas Eorpach Unione Europea Eiropas Savienība Europos Sąjunga L-Unjoni Ewropea União Europeia Uniunea Europeană Európska únia Evropska unija Unión Europea Europeiska unionen
Flaga Unii Europejskiej Herb Unii Europejskiej
Dewiza: In varietate concordia (Jedność w różnorodności)
Hymn: Oda do radości (wersja instrumentalna)
Konstytucja	Traktat o Unii Europejskiej, Traktat o Wspólnocie Europejskiej
Kraje członkowskie	27  Austria  Belgia  Bułgaria  Cypr  Czechy  Dania  Estonia  Finlandia  Francja  Grecja  Hiszpania  Holandia  Irlandia  Litwa  Luksemburg  Łotwa  Malta  Niemcy  Polska  Portugalia  Rumunia  Słowacja  Słowenia  Szwecja  Węgry  Wielka Brytania  Włochy 27  Austria  Belgia  Bułgaria  Cypr  Czechy  Dania  Estonia  Finlandia  Francja  Grecja  Hiszpania  Holandia  Irlandia  Litwa  Luksemburg  Łotwa  Malta  Niemcy  Polska  Portugalia  Rumunia  Słowacja  Słowenia  Szwecja  Węgry  Wielka Brytania  Włochy
Język urzędowy	23 angielski bułgarski czeski duński estoński fiński francuski grecki hiszpański irlandzki litewski łotewski maltański niderlandzki niemiecki polski portugalski rumuński słowacki słoweński szwedzki węgierski włoski 23 angielski bułgarski czeski duński estoński fiński francuski grecki hiszpański irlandzki litewski łotewski maltański niderlandzki niemiecki polski portugalski rumuński słowacki słoweński szwedzki węgierski włoski
Centra polityczne	Bruksela (egzekutywa i legislatywa), Strasburg (legislatywa), Luksemburg (trybunał sądowy, izba kontroli), Frankfurt (bank centralny)
Typ państwa	związek państw sui generis
Przewodniczący Rady Europejskiej	Nicolas Sarkozy
Przewodniczący Komisji	José Barroso
Przewodniczący Parlamentu	Hans-Gert Pöttering
Powierzchnia  • całkowita  • wody śródlądowe	7. na świecie 4 324 782 km² 3.08%
Liczba ludności (2008)  • całkowita   • gęstość zaludnienia  • narodowości	3. na świecie 497,2 mln▲ 115 osob/km osób/km² 32 Niemcy Francuzi Włosi Anglicy Polacy Hiszpanie Rumuni Holendrzy Węgrzy Grecy Portugalczycy Czesi Szwedzi Austriacy Bułgarzy Flamandowie Irlandczycy Duńczycy Słowacy Szkoci Finowie Walonowie Katalończycy Walijczycy Baskowie Litwini Galisyjczycy Słoweńcy Łotysze Estończycy Maltańczycy Luksemburczycy Inni 32 Niemcy Francuzi Włosi Anglicy Polacy Hiszpanie Rumuni Holendrzy Węgrzy Grecy Portugalczycy Czesi Szwedzi Austriacy Bułgarzy Flamandowie Irlandczycy Duńczycy Słowacy Szkoci Finowie Walonowie Katalończycy Walijczycy Baskowie Litwini Galisyjczycy Słoweńcy Łotysze Estończycy Maltańczycy Luksemburczycy Inni
PKB (2007)  • całkowite   • na osobę	16,6 bilionów $▲ 26 800 $▲
Jednostka monetarna	13 euro¹ (€) (EUR) forint węgierski (HUF) funt brytyjski (GBP) korona czeska (CZK) korona duńska (DKK) korona estońska (EEK) korona słowacka (SKK) korona szwedzka (SEK) lej rumuński (RON) lew bułgarski (BGN) lit litewski (LTL) łat łotewski (LVL) złoty polski (PLN) 13 euro¹ (€) (EUR) forint węgierski (HUF) funt brytyjski (GBP) korona czeska (CZK) korona duńska (DKK) korona estońska (EEK) korona słowacka (SKK) korona szwedzka (SEK) lej rumuński (RON) lew bułgarski (BGN) lit litewski (LTL) łat łotewski (LVL) złoty polski (PLN)
Utworzona: Jako EWG  • podpisane  • powołana Jako UE  • podpisany  • powołana	traktaty rzymskie  • 25 marca 1957  • 1 stycznia 1958 traktat z Maastricht  • 7 lutego 1992  • 1 listopada 1993
Religia dominująca	chrześcijaństwo
Strefa czasowa	UTC - 4 do +4 0 do +2 (uwzględniając tylko kontynent europejski)
Domena internetowa	.eu
Kod samochodowy	27 A, B, BG, CY, CZ, D, DK, E, EST, F, FIN, GB, GR, H, I, IRL, L, LT, LV, M, NL, P, PL, RO, S, SK, SLO 27 A, B, BG, CY, CZ, D, DK, E, EST, F, FIN, GB, GR, H, I, IRL, L, LT, LV, M, NL, P, PL, RO, S, SK, SLO
Kod telefoniczny	+3 (proponowany)[potrzebne źródło]

Unia Europejska (oficjalny skrót w Polsce: UE) – powstały 1 listopada 1993 na mocy Traktatu z Maastricht gospodarczo-polityczny związek dwudziestu siedmiu^[1] demokratycznych krajów europejskich^[2], będący efektem wieloletniego procesu^[3] integracji politycznej, gospodarczej i społecznej, a zarazem największą, najprężniejszą i unikatową formą tego typu na świecie mającą 30 % udział w światowym PKB.

Stanowi przypadek sui generis^[4] w stosunkach międzynarodowych, tworem który nigdy wcześniej nie istniał w historii powszechnej i jest zupełnie nieznany historii stosunków międzynarodowych. Jest kombinacją struktur ponadnarodowych (ponadpaństwowych, uwspólnotowionych) oraz międzyrządowych (międzynarodowych)^[5]. Posiada cechy zarówno organizacji międzynarodowej, jak i konfederacji (najwięcej zwolenników)^[6] czy nawet państwa federalnego. Wśród teoretyków prawa, politologii i stosunków międzynarodowych trwa spór za co dokładnie można uznać Unię. Federaliści doszukują się w niej państwa. Zwolennicy teorii Europy Państw (Ojczyzn) wykazują, że jest to tylko współpraca między państwami^[7]. Ścierają się zarówno odrębne wizje poszczególnych państw członkowskich^[8] jak i doktryn politycznych^[9]. Unia ciągle pozostaje wspólnotą i kombinacja interesów narodów, państw, regionów, grup społecznych, grup zawodowych stąd często wykorzystywana jest w celu realizacji partykularnych interesów narodowych^[10] a nie ogólnoeuropejskich. W wielu sprawach jeden głos pozostaje w sferze deklaracji i życzeń a nie rzeczywistych działań^[11].

Polska jest członkiem Unii Europejskiej od 1 maja 2004.

Podstawę do funkcjonowania UE stanowi Traktat o Unii Europejskiej (wersja obowiązująca Traktat z Nicei z 2001 roku, uwzględniając traktaty akcesyjne z 2003 i 2006 roku), Traktat o Wspólnocie Europejskiej (wersja obowiązująca Traktat z Nicei z 2001 roku, uwzględniając traktaty akcesyjne z 2003 i 2006 roku)^[12] i Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej.

Po ratyfikacji^[13] (planowo 1 stycznia 2009) Traktatu Reformującego, podstawę funkcjonowania stanowić będą: Traktat o Unii Europejskiej, Traktat o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej^[14]. Duże znaczenie będzie też miała Karta Praw Podstawowych Unii Europejskiej, choć do samego funkcjonowania nic nie wniesie. Traktat z Lizbony otwiera możliwość przyjęcia przez UE Europejskiej Konwencji Praw Człowieka i Podstawowych Wolności^[15], jednak już teraz Trybunał Sprawiedliwości uznał ten dokument (ze względu na jego fundamentalne znaczenie dla prawodawstwa europejskiego, filozofii prawa i ponieważ wszystkie kraje członkowskie UE ratyfikowały tę Konwencję) za wiążący go i mający szczególne znaczenie^[16]. Osobną organizacją zostanie Euratom i podstawą jego funkcjonowania będzie Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej^[17].

Filary Unii Europejskiej i jej polityka

Unia Europejska = (Wspólnota Europejska+ Euratom^[18])^[19] + Wspólna Polityka Zagraniczna i Bezpieczeństwa^[20] + Współpraca Sądowa i Policyjna w Sprawach Karnych (Obszar Wolności, Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości)^[21]

Pierwszy filar

W 2002 roku wygasł zawarty na 50 lat traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Węgla i Stali. Obecnie obowiązujące traktaty to: Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską oraz Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej. Obowiązuje prawo wspólnotowe i współpraca ponadnarodowa.

• Unia Gospodarcza i Walutowa
• Układ z Schengen
• Euratom
• Europejska Polityka Kosmiczna^[22]

• Wspólnota Europejska:
  • unia celna
  • rynek wewnętrzny
    • swobodny przepływ osób
    • swobodny przepływ kapitału
    • swobodny przepływ towarów
    • swoboda świadczenia usług
    • można też dodać swobodę przedsiębiorczości
  • polityka gospodarcza
  • zatrudnienie i sprawy socjalne
  • prawo spółek, handlowe i przedsiębiorstw
  • polityka rolna
  • polityka przemysłowa
  • weterynaria i polityka fitosanitarna
  • budżet^[23]
  • polityka strukturalna
  • polityka handlowa
  • polityka konkurencji
  • polityka energetyczna
  • obywatelstwo UE
  • edukacja
  • kultura
  • polityka audiowizualna i media
  • społeczeństwo informacyjne
  • polityka młodzieżowa
  • polityka regionalna
  • ochrona własności intelektualnej
  • podatki
  • ochrona konsumenta
  • polityka zdrowia
  • badania naukowe i innowacja^[24]
  • ochrona środowiska
  • zwalczanie nadużyć finansowych
  • polityka socjalna
  • polityka azylowa
  • polityka imigracyjna i wizowa
  • polityka telekomunikacji
  • sieci transeuropejskie
  • bezpieczeństwo żywności

W 2002 roku wygasł Traktat paryski i kompetencje Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali przejmuje Wspólnota Europejska.

Drugi filar

Przewodniczący Komisji Europejskiej Barroso i prezydent Stanów Zjednoczonych Bush Jr.

Wspólna polityka zagraniczna i bezpieczeństwa^[25]. Obowiązuje prawo międzynarodowe publiczne i współpraca międzyrządowa.

• Polityka zagraniczna^[26]:
  • współpraca, wspólne stanowiska i działania – utrzymanie pokoju
  • prawa człowieka^[27]
  • demokracja
  • pomoc humanitarna^[28]
  • pomoc rozwojowa krajom trzecim
  • Wysoki Przedstawiciel Unii Europejskiej ds. Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa

• Polityka bezpieczeństwa:
  • wspólna polityka obronna
  • współpraca w dziedzinie zbrojeń
  • rozbrojenie
  • ekonomiczne aspekty zbrojeń
  • długoterminowo: europejski system bezpieczeństwa

21 członków UE jest również członkiem Organizacji Traktatu Północnoatlantyckiego. Rodzi to pewne komplikacje w sprawie budowy wspólnej polityki bezpieczeństwa. Główny problem to czy budować obronę unijną w oparciu o USA i NATO (ESDI), czy też może w oparciu o UZE (misje petersberskie), czy też tworzyć zupełnie nowe struktury współpracy (Europejski Cel Operacyjny z 1999 roku oraz jego uelastycznioną formułę Nowy Europejski Cel Operacyjny 2010 z 2004 roku ^[29]).

Trzeci filar

Współpraca policyjna i sądowa w sprawach karnych^[30]- do 1999 r. współpraca w zakresie wymiaru sprawiedliwości i spraw wewnętrznych. Obowiązuje prawo międzynarodowe publiczne i współpraca międzyrządowa.

Siedziba Europolu

• Obszar Wolności, Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości^[31]:
  • swobodny przepływ osób
  • współpraca sądowa w materii karnej^[32]
  • współpraca sądowa w materii cywilnej^[33]
  • współpraca policyjna
  • walka z dyskryminacją
  • walka z rasizmem i ksenofobią
  • walka z narkomanią i przemytem broni^[34]
  • walka z przestępczością zorganizowaną
  • walka z terroryzmem
  • walka ze zbrodniami popełnianymi na dzieciach i z handlem żywym towarem^[35]
  • współdziałanie w ramach Europolu^[36]
  • współdziałanie w ramach Eurojustu^[37]
  • Europejskie Kolegium Policyjne^[38]
  • Europejska Sieć Sądowa ds. cywilnych i handlowych
  • Europejski Atlas Sądowniczy do spraw cywilnych
  • Europejska Sieć Sądowa ds. Karnych
  • Europejska Agencja ds. Zarządzania Współpracą Operacyjną na Granicach Zewnętrznych
  • Europejskie Centrum Monitorowania Narkotyków i Narkomanii
  • Europejska Agencja Praw Podstawowych

Cele Unii

Według podpisanego w 1992 roku Traktatu o Unii Europejskiej podstawowymi celami Unii są:

Europa (z mitologii greckiej)

• promowanie ekonomicznego i społecznego postępu poprzez zacieśnianie współpracy gospodarczej i likwidowanie barier w obrocie handlowym między państwami członkowskimi,
• wzmacnianie obrazu Unii jako jednego ciała politycznego mówiącego jednym głosem na arenie międzynarodowej poprzez prowadzenie wspólnej polityki zagranicznej,
• dążenie do stworzenia obywatelstwa europejskiego i poczucia przynależności do jednej wspólnoty u zwykłych obywateli poprzez zapewnienie jednakowych norm prawnych i pełnej swobody przepływu ludzi w obrębie Unii,
• rozwijanie obszaru wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwego traktowania, którym ma być UE poprzez wprowadzanie wspólnych norm prawnych, socjalnych i stałą poprawę poziomu życia państw uboższych.

Kompetencje Wspólnot

Co do zasady Wspólnota działa w ramach wyznaczonych jej przez Traktaty. Jednak w celu realizacji swoich celów, na podstawie artykułu 308 TWE^[39] Rada UE (na wniosek KE, stanowiąc jednomyślnie, po konsultacji z PE) może podjąć działania także poza wyraźnie przyznanymi jej kompetencjami (tzw. kompetencje dodatkowe), pod warunkiem, że wszystkie państwa członkowskie wyrażą na to zgodę. W kompetencjach dzielonych i wspomagających bardzo ważną rolę odgrywa zasada subsydiarności^[40].

Dziedziny wyłączone z Traktatu: własność^[41], handel i produkcja broni, amunicji i materiałów wojennych^[42][43].

Suwerenność państw członkowskich

Państwa nie zrzekają się swojej suwerenności a jedynie przekazują kompetencję wykonywania suwerenności organom ponadnarodowym. Uprawnienia Wspólnot Europejskich względem ich państw członkowskich nie powodują utraty suwerenności przez te państwa. Wspólnota^[44] służy do realizacji wzmacniania suwerenności państw członkowskich i realizowaniu ich polityk poprzez możliwość udziału w procesie decyzyjnym i możliwość forsowania "swoich" celów i interesów na forum całej Unii- także przez małe państwa, przez co wzrasta rola, pozycja i prestiż każdego państwa członkowskiego na arenie międzynarodowej. Stanowisko sceptyków: Unia odchodzi od jednomyślności a nawet od consensusu. Pewne uzgodnienia mogą zapaść mimo jednoznacznego sprzeciwu państwa członkowskiego. Organy Unii nie pokazują pełnej reprezentacji obywateli i narodów UE (z jednej strony małe kraje są nadreprezentowane w Parlamencie i Radzie UE, z drugiej strony od Traktu Lizbońskiego niektóre małe kraje stracą reprezentację w Komisji Europejskiej).

Instytucje, organy, agencje Unii

Unia ma tylko jeden traktatowy organ instytucjonalny – Radę Europejską, która jednak nie ma żadnych formalnych możliwości decyzyjnych i prawotwórczych. Rada Unii, Komisja, Parlament, Trybunał i inne są instytucjami Wspólnoty Europejskiej, względnie Wspólnot Europejskich jeśli uwzględnimy Euratom^[45]. Jednakże, że Wspólnota jest częścią Unii, a Wspólnota Europejska jest kontynuatorem Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej, następuje wypożyczenie organów Wspólnoty przez Unię^[46]. Sytuację z prawnego punktu widzenia uporządkuje Traktat Lizboński – zniknie podział na Wspólnotę i Unię.

Przewodniczący Komisji (przyrównać można do Premiera) José Manuel Durão Barroso	Pierwszy Zastępca Przewodniczącego Komisji, komisarz ds. instytucjonalnych i strategii komunikacji społecznej (Wicepremier) Margot Wallström	Wiceprzewodniczący Komisji, komisarz ds. przemysłu i przedsiębiorczości Günter Verheugen	Wiceprzewodniczący Komisji, komisarz transportu Antonio Tajani	Wiceprzewodniczący Komisji, komisarz ds. obszaru wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości (minister spraw wewnętrznych oraz minister sądownictwa) Jacques Barrot	wiceprzewodniczący Komisji, komisarz ds. administracyjnych, audytu wewnętrznego i przeciwko deprawacji środków publicznych Siim Kallas	Komisarz ds. ekonomicznych i walutowych Joaquín Almunia
Komisarz rybołówstwa i gospodarki morskiej Joseph Borg	Komisarz środowiska Stavros Dimas	Komisarz ds. rynku wewnętrznego i usług Charlie McCreevy	Komisarz rolnictwa i rozwoju wsi Mariann Fischer Boel	Komisarz prawa konkurencji Neelie Kroes	Komisarz ds Stosunków Zewnętrznych i Polityki Sąsiedztwa (Minister Spraw Zagranicznych w I filarze) Benita Ferrero-Waldner	Komisarz ds. edukacji, kształcenia, kultury Ján Figeľ
Komisarz ds. handlu Peter Mandelson	Komisarz ds. zdrowia Androulla Vassiliou	Komisarz ds. pomocy rozwojowej i humanitarnej Louis Michel	Komisarz ds. rozszerzenia Olli Rehn	Komisarz ds. zatrudnienia, spraw socjalnych i równości Vladimír Špidla	Komisarz ds. podatków i unii celnej László Kovács	Komisarz ds. budżetu i programów finansowych Dalia Grybauskaitė
Komisarz ds. polityki regionalnej Danuta Hübner	Komisarz ds. energii Andris Piebalgs	Komisarz ds. społeczeństwa informacyjnego i mediów Viviane Reding	Komisarz ds. badań i nauki Janez Potočnik	Komisarz ds. ochrony konsumenckiej Meglena Kuneva	Komisarz ds. wielojęzyczności Leonard Orban	Przewodniczący Parlamentu Europejskiego (Przewodniczący Izby Niższej reprezentującej Unię jako całość i jedność) Hans-Gert Pöttering
Przewodniczący Rady Europejskiej (Prezydent) Nicolas Sarkozy	Przewodniczący Rady Unii Europejskiej (Przewodniczący Senatu, Izby Wyższej- bo faktycznie skupia całą moc legislacji i reprezentuje poszczególne części składowe Unii lub Prezydent- bo de iure Prezydencja jest ściśle związana z RUE) Bernard Kouchner	Sekretarz Generalny Rady Unii Europejskiej, Wysoki Przedstawiciel ds Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa (Minister Spraw Zagranicznych w II filarze, Minister Obrony w II filarze) Javier Solana	Przewodniczący Trybunału Sprawiedliwości (Przewodniczący Trybunału Konstytucyjnego) Vassilios Skouris	Przewodniczący Europejskiego Banku Centralnego (Przewodniczący Banku Centralnego) Jean-Claude Trichet	Przewodniczący Trybunału Obrachunkowego (Przewodniczący Najwyższej Izby Kontroli) Vitor Manuel Da Silva Caldeira	Przewodniczący Sądu Pierwszej Instancji (Przewodniczący Sądu Najwyższego) Marc Jaeger
Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich (Rzecznik Praw Obywatelskich) Nikiforos Diamanduros	Przewodniczący Sądu ds Służby Cywilnej (Przewodniczący Sądu Pracy) Paul J. Mahoney	Przewodniczący Europejskiego Banku Inwestycyjnego (Przewodniczący Instytucji Depozytowo-Kredytowej, odpowiednik Banku Gospodarstwa Krajowego) Philippe Maystadt	Szef Rządu przyszłej Prezydencji, członek Troiki (Przyszły Prezydent) Mirek Topolánek

Polacy w unijnych instytucjach

Komisarz odpowiedzialna za politykę regionalną Danuta Hübner	Dyrektor generalny w Radzie Unii Europejskiej Jarosław Pietras	Reprezentat Komisji Europejskiej w Polsce Róża Thun	Wicedyrektor generalny w dyrekcji ds rolnictwa w KE Jerzy Plewa	Wicedyrektor generalny w dyrekcji ds rozszerzenia w KE Jan Truszczyński	Członek Rady Unii Europejskiej (ds. Ogólnych i Stosunków Zewnętrznych), Członek Rady Europejskiej Radosław Sikorski	Członek Rady Unii Europejskiej (ds. Ogólnych i Stosunków Zewnętrznych) Bogdan Klich
Członek Rady Unii Europejskiej (ds. Gospodarczych i Finansowych) Jacek Rostowski	Członek Rady Unii Europejskiej (ds. Gospodarczych i Finansowych oraz ds. Konkurencyjności oraz ds. Zatrudnienia, Polityki Społecznej, Zdrowia i Polityki dotyczącej Konsumentów) Waldemar Pawlak	Członek Rady Unii Europejskiej (ds. Edukacji, Młodzieży i Kultury) Bogdan Zdrojewski	Członek Rady Unii Europejskiej (ds. Edukacji, Młodzieży i Kultury) Mirosław Drzewiecki	Członek Rady Unii Europejskiej (ds. Edukacji, Młodzieży i Kultury) Barbara Kudrycka	Członek Rady Unii Europejskiej (ds. Edukacji, Młodzieży i Kultury) Katarzyna Hall	Członek Rady Unii Europejskiej (ds. Rolnictwa i Rybołówstwa) Marek Sawicki
Członek Rady Unii Europejskiej (ds. Środowiska) Maciej Nowicki	Członek Rady Unii Europejskiej (ds. Wymiaru Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych) Grzegorz Schetyna	Członek Rady Unii Europejskiej (ds. Wymiaru Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych) Zbigniew Ćwiąkalski	Członek Rady Unii Europejskiej (ds. Transportu, Telekomunikacji i Energii) Cezary Grabarczyk	Członek Rady Unii Europejskiej (ds. Zatrudnienia, Polityki Społecznej, Zdrowia i Polityki dotyczącej Konsumentów) Jolanta Fedak	Członek Rady Unii Europejskiej (ds. Zatrudnienia, Polityki Społecznej, Zdrowia i Polityki dotyczącej Konsumentów) Ewa Kopacz	Ambasador Polski w Komitecie Stałych Przedstawicieli Jan Tombiński
Zastępca ambasadora w Komitecie Stałych Przedstawicieli ? ?	Członek Rady Europejskiej Donald Tusk	Członek Rady Ogólnej Europejskiego Banku Centralnego Sławomir Skrzypek	Sędzia Trybunału Sprawiedliwości Jerzy Makarczyk	Sędzia Sądu Pierwszej Instancji Irena Wiszniewska-Białecka	Audytor w Trybunale Obrachunkowym Jacek Uczkiewicz	Sędzia Sądu ds Służby Cywilnej Irena Boruta
13 wiceprzewodniczący (wg kolejności rotacji) Marek Siwiec	14 wiceprzewodniczący Parlamentu Europejskiego (wg kolejności rotacji) Adam Bielan	Przewodniczący Komisji ds zagranicznych w PE Jacek Saryusz-Wolski	Przewodniczący Komisji ds petycji w PE Marcin Libicki	Wiceprzewodniczący Komisji prawnej w PE Lidia Geringer de Oedenberg	Wiceprzewodniczący Komisji spraw zagranicznych w PE Janusz Onyszkiewicz	Wiceprzewodniczący Komisji kontroli budżetowej w PE Bogusław Liberadzki
Wiceprzewodniczący Komisji budżetowej w PE Janusz Lewandowski	Wiceprzewodniczący Komisji rozwoju regionalnego w PE Jan Olbrycht	Wiceprzewodniczący Komisji rolnictwa i rozwoju wsi w PE Janusz Wojciechowski	Wiceprzewodniczący Komisji praw człowieka w PE Józef Pinior

Prawo wspólnotowe i prawo unijne

Polski premier i prezydent podczas podpisania Traktatu lizbońskiego - właśnie dzięki niemu przestanie obowiązywać podział na prawo wspólnotowe i prawo unijne

14 listopada 1991 r. Trybunał Sprawiedliwości stwierdził, że TWE należy pojmować jako konstytucyjną kartę ustanawiającą podstawowe zasady prawa wspólnotowego^[47]. Prawo wspólnotowe można podzielić na prawo wspólnotowe pierwotne (traktaty założycielskie, traktaty modyfikujące, traktaty akcesyjne) i prawo wspólnotowe wtórne (rozporządzenia, dyrektywy, decyzje, opinie, zalecenia); pomiędzy pierwotnym a wtórnym należy umieścić umowy międzynarodowe zawierane przez Wspólnotę Europejską (po Traktacie lizbońskim przez Unię Europejską). Mimo mylnych stwierdzeń i błędnych sformułowań podawanych przez populistycznych polityków prawo pierwszego filaru jest ważniejsze niż jakiekolwiek akty prawa (reguły normatywne) państw członkowskich - nawet ich konstytucje. Związane jest to z zasadą iż kraj członkowski nie może powoływać się na przepisy wewnętrzne w celu nierealizowania prawa wspólnotowego^[48]. Nad realizacją i przestrzeganiem prawa wspólnotowego czuwa system sądownictwa i administracja państw członkowskich. Stąd jednym z wymogów członkostwa jest posiadanie odpowiedniego aparatu funkcjonowania państwa. Mimo, że prawo wspólnotowe stworzyły państwa członkowskie, podpisując i ratyfikując traktaty założycielskie, jak orzekł Trybunał Sprawiedliwości, jego podmiotami stały się również jednostki. Nie wszystkie normy prawa wspólnotowego mają bezpośredni skutek wobec jednostek, a i sama pozycja jednostek w prawie wspólnotowym nie jest jeszcze tak silna, jak państw członkowskich.

Prawo drugiego i trzeciego filaru to akty prawa międzynarodowego i wymagają ratyfikacji, implementacji, inkorporacji bądź transpozycji do porządków prawnych państw członkowskich.

Prawo pierwszego, drugiego i trzeciego filaru stanowi łącznie prawo unijne.

Terminologię uporządkuje Traktat lizboński – zniknie podział na Wspólnotę (prawo wspólnotowe) i Unię (prawo unijne).

Traktat Lizboński

Zwany też Traktatem Reformującym. Zawiera zmiany w Traktacie o Unii Europejskiej i Traktacie o Wspólnocie Europejskiej (zmienia nazwę na Traktat o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej). Planowo ma wejść w życie (o ile przejdzie proces ratyfikacji) 1 stycznia 2009. Powstał po fiasku Traktatu ustanawiającego Konstytucję dla Europy. Zniesie on podział na Wspólnotę Europejską i Unię Europejską oraz nada Unii Europejskiej osobowość prawną.

Kompetencje Unii po Traktacie Lizbońskim